powrót
KOT SYBERYJSKI

Głowa kota syberyjskiego powinna być w dobrych proporcjach do tułowia. Kształt - krótka, szeroka, odwrócony trapez, (...) Podbródek szeroki, silny, ale nie wystający. (...) Łeb nie powinien być zbyt wypukły, ale powinno być wyczuwalne płynne przejście od niewysokiego czerepu do prostego grzbietu nosa. Nos bez załamań, równy na całej długości, lub może się lekko zwężać w kierunku lustra nosa. U syberyjczyków starego typu długość nosa 2x większa od szerokości, u współczesnego typu - około 1,5x. Dobrze rozwinięte poduszeczki wybrysów. Silne szczęki, pełne policzki. Niskie kości policzkowe, poduszeczki wybrysów i silny podbródek tworzą płynną, kolistą linię. U syberyjczyków współczesnego typu widoczna jest tendencja do bardziej szerokiej mordki. Uszy średniej wielkości, szerokie u podstawy. Odległość między uszami równa jest szerokości podstawy ucha, lub, co jest pożądane, większa. Uszy lekko nachylone do przodu, końce zaokrąglone, pożądane są pędzelki i szczoteczki. Zewnętrzna linia ucha powyżej poziomu oczu.

Oczy syberyjczyków są szeroko i skośnie ustawione, nachylone pod kątem ok. 35o. Kształt oczu lekko owalny (...), górna powieka może mieć ciut mniejszą krzywiznę, niż dolna. Odległość między wewnętrznymi kącikami oczu powinno być równe długości oczu lub większe o 1,25-1,5 raza. Z zasady rozstaw oczu o kocurów jest większy niż u kotek. Dopuszczalny każdy kolor oczu.

Następnym ważnym elementem opisu syberyjczyki jest sierść. Sierść mają wspaniałą, znakomicie chroniącą od niepogody i będącą jedną z wyróżniających zalet i cech rasy. Włos okrywowy jest twardy, błyszczący, nieprzemakalny, wydłużający się od łopatek do zadu, spadający na boki i górną część ogona. Podszerstek podwójny, gęsty i zwarty w porze zimowej i nieznaczny w letniej. Sierść syberyjczyki nigdy nie zbija się w kołtuny. Sierść okrywowa jest długa, gęsta, w formie grzywy i pełnego kołnierza. (...). We współczesnych tendencjach dopuszcza się dwie formy kołnierza - albo okrągły (równy na całej długości), lub owalny (dłuższy po bokach, a pod podbródkiem krótszy). nie jest dopuszczalny kołnierz trójkątny, jak u kotów norweskich leśnych. Na klatce piersiowej sierść zwarta i gęsta (tzw. żabot). Szeroki kołnierz podkreśla dostojny wygląd kota syberyjskiego. Za grzywą na szyi sierść trochę krótsza, co tworzy granicę między masywną głową i wspaniale zbudowanym tułowiem. Szyja krótka i silna. Wspaniałe "portki" i puszysty ogon dopełniają wyglądu syberyjczyka.

Ogon jest szeroki i mocny u podstawy, stopniowo zwężający się ku końcowi. Równomiernie puszysty. Sierść na ogonie gęsta i dłuższa. Jeżeli uchwycić go za koniec i unieść, sierść nie powinna rozpadać się. Ogon średniej długości, zawinięty wzdłuż boku powinien dochodzić do łopatki, krótszy jest niedostatkiem. Na brzuchu sierść również dłuższa. Sierść ozdobna na kołnierzu, portkach i ogonie zawsze dłuższa, ale nie powinna być przerośnięta.

Posiadający niespożytą energię życiową, szybki i aktywny, kot syberyjski jest znakomicie rozwinięty fizycznie. Przy prawidłowym odżywianiu wyróżnia się błyszczącą i szykowną szatą. Sierść nie wymaga specjalnej pielęgnacji, wystarczy przeczesać ją szczotką raz na tydzień (trochę częściej w okresie linienia). Wiele źródeł podaje, że jest to jedyny w swoim rodzaju puszysty kot, sierść którego nie jest alergenem, jednak najlepiej upewnić się o tym osobiście.



CHARAKTER

Za ich zewnętrznym spokojem kryje się pewność siebie i siła. Jednak pomimo silnego charakteru, kot syberyjski nie stara się rządzić i łatwo układa się z innymi zwierzętami. Lubi zabawę i dzieci, jest przymilny i przywiązany do właściciela. Praktycznie u wszystkich syberyjczyków występuje przezabawne przyzwyczajenie - uwielbiają pieszczoty w leżeniu na grzbiecie, czasami przyjmując najbardziej wymyślne pozy. (...)

Charakter rasowych kotów syberyjskich jest bardzo atrakcyjny dla ludzi, którzy umieją cenić poczucie godności własnej i innych. Przymilne i czułe, doskonale wychwytują najmniejsze zmiany nastroju. Wrodzone poczucie taktu nigdy nie pozwoli waszemu pupilkowi natarczywie żądać uwagi, jeżeli jesteście czymś zajęci. Jednak jeśli jesteście w dobrym nastroju, kot syberyjski będzie się domagał pieszczot z waszej strony. (...)

Koty syberyjskie są z natury bardzo czyste - jest to jedna z najważniejszych zalet w hodowli domowej. W surowych warunkach tajgi syberyjskiej, gdzie były one najmniejszymi drapieżnikami, ich życie zależało od czystości. Syberyjskiego kociaka nie trzeba przyuczać do kuwety - kiedy skończy 3 tygodnie i zrobi pierwsze samodzielne kroki, do kuwety raz i na zawsze nauczy go matka.


/Fragmenty artykułów z prasy rosyjskiej w tłumaczeniu p. Doroty Mosakowskiej/.
Całość zamieszczona na stronie klubowej www.sibcatclub.pl